11

Podchodzę coraz bliżej i coraz bardzie chce mi się śmiać. Piter leży na ziemi i jęczy a Jagoda siedzi na jego brzuchu i podskakuje. Chłopcy tarzają się po ziemi ze śmiechu. Kiedy już stoję koło nich nie mogę wytrzymać i wybucham śmiechem.

-Jagódko kochanie idź do cioci.

-Ale mi tu wygodnie.

-Ale wujek umiera. Mówię ze śmiechem i zabieram dziecko z brzucha mężczyzny. Piotrek oddycha jakby miał zaraz urodzić a ja rozsiadam się koło niego.

-Jak bark ?

-Chyba jak wnętrzności.

-Hahaha. A teraz poważnie jak bark ?

-Normalnie.

-Czyli ?

-Pobolewa.

-W tym miejscu co zawsze ?

-Nom.

-Dobra zajmiemy się tym. To co z tą kolacją może jutro bo dzisiaj to ja sił nie mam przepraszam.

 -Wiesz co masz racje, ja też dzisiaj jestem padnięty, czyli jutro ?

 - No tak. Teraz słuchaj mnie uważnie. Gdzie ? Jak się mam ubrać ? I o której ?

-Przyjadę po ciebie o 20:00. Załóż coś ładnego. Szczerze powiedziawszy nie widziałem cię jeszcze w sukience.

-Dobrze założę sukienkę i szpilki nie przyniosę ci wstydu.

-Jak już coś to ty się powinnaś martwić żebym ja ci go nie przysporzył.

-Ty . Bożyszcze Kobiet i najlepszy środkowy na świecie.

-Czemu nie powiedziałaś najlepszy siatkarz tylko najlepszy środkowy ?

-Widziałam lepszych ale środkowym jesteś najlepszym . Wyszczerzyłam się do niego niemiłosiernie

-No to powiedź kto jest tym wybrańcem?

-Nie.

-Mam użyć łaskotek.

-Nie mam  łaskotek.

-Chcesz się przekonać. Zaczyna się do mnie zbliżać

-Nie.

Krzyczę i zaczynam uciekać. No tak można się było spodziewać , Piotrek w mgnieniu oka mnie  dopadł i zaczął łaskotać. Dobrze że na hali nie było już tłumów ludzi bo przecież jakaś afera mogła by być. Leże na ziemi na mnie okrakiem siedzi Pit i mnie „maca” no niezłą sensacje miałyby portale plotkarskie. Łzy spływają mi po policzku i już ledwo oddycham co w połowie spowodowane jest ciężarem mężczyzny i napadem śmiechu.

-Dobra dobra poddaje się ale proszę cie przestań już.

-A powiesz ?

-Ale co ?   To właśnie jest moja taktyka na tz „głupią blondynkę”

-Kto jest twoim ulubionym siatkarzem.

-Nie mam takiego.

-Przypominasz sobie naszą rozmowę kilka minut wstecz ?

-Nie za bardzo.

Siatkarz teatralnie wywrócił oczami wstał ze mnie i podał mi rękę aby pomóc mi wstać.

-Kto nim jest ?

-Ale co ?

-Farbowałaś się kiedykolwiek ?

-Nie tylko końcówki jak widać a co ?

-No bo zachowujesz się jak przysłowiowa blondynka.

-Masz coś do blondynek.?

-Nie skądże znowu. Moja mama jest  blondynką.

-To skąd takie zdanie o nich ?

-Boże już nic powiedzieć nie można. Takie stereotypy o nich się rozeszły.

-Skończmy tą konwersację.

-Czyli ?

-Czyli idziemy rozruszać bark.

-Wiesz o co mi chodzi .

-Nie odpuścisz prawda ?

-Nie.

-Ale jak ci powiem nie szczelisz focha, nie będziesz latał i wszystkim rozpowiadał ani radze nie podniecać się za bardzo.

-Obiecuje.

-Igła.

-Serio ??

-Obiecałeś.

-Ale... serio Igła ?

-Co ja ??

Nagle jak z pod ziemi stanął przed nami Ignaczak. Pit szeroko się uśmiechnął a ja próbowałam zabić go wzrokiem aby nic nie powiedział.

-Nic nic Igłuś idź do szatni się przebrać.

-Ale o co chodzi ??

-Nic takiego. Pit idziemy. Pociągnęłam siatkarza za koszulkę i ruszyłam w stronę pokoju gdzie mogłam zając się jego barkiem.